pl.m.wikipedia.org
Adolfo Díaz
Adolfo Díaz Recinos (ur. 15 lipca 1875 w Alajueli, zm. 29 stycznia 1964 w San José) – nikaraguański polityk konserwatywny, wiceprezydent w latach 1910–1911 i prezydent w latach 1911–1917 (do 1 stycznia 1913 tymczasowo) i 1926-1928.
Adolfo Diaz

Adolfo Diaz (1912)
Pełne imię i nazwiskoAdolfo Diaz Recinos
Data i miejsce urodzenia15 lipca 1875
Alajuela, Kostaryka
Data i miejsce śmierci29 stycznia 1964
San José, Kostaryka
Wiceprezydent Nikaragui
Okresod sierpień 1910
do 1911
PoprzednikFrancisco Baca
NastępcaFernando Solórzano
Prezydent Nikaragui
Okresod 9 maja 1911
do 1 stycznia 1917
PoprzednikJuan José Estrada
NastępcaEmiliano Chamorro Vargas
Prezydent Nikaragui
Okresod 14 listopada 1926
do 31 grudnia 1928
PoprzednikSebastián Uriza
NastępcaJosé María Moncada
Życiorys
Znany z polityki silnie proamerykańskiej, dwukrotnie (w 1912 i w 1926) poprosił o pomoc militarną Stany Zjednoczone w celu utrzymania kontroli nad krajem w trakcie walk z oddziałami zbuntowanych liberałów: za pierwszym razem na skutek konfliktu z ministrem, generałem Luisem Meną. Wykorzystał pożyczkę udzieloną mu przez banki Stanów Zjednoczonych do zakupu karabinów dla własnej armii w walce z liberałami[1]. W 1926 miały miejsce rozmowy pokojowe między liberałami a konserwatywnym rządem Adolfa Díaza. Zakończyły się one jednak niepowodzeniem z powodu różnic w planach politycznych: Díaz miał pozostać zgodnie z życzeniami USA prezydentem Nikaragui, podczas gdy powstańcy woleli na tym stanowisku m.in. jednego ze swoich przywódców – Juana Bautistę Sacasę. Wznowienie walk towarzyszyło ponownemu wezwaniu przez Adolfa Díaza sił amerykańskich na pomoc, aż w dniu 4 maja 1927 odbyła się konferencja pokojowa w Titipapa między obiema stronami. Díaz zgodził się na pakt, według którego będzie prezydentem do końca swej kadencji[2], po czym przekaże w sfałszowanych wyborach powszechnych urząd generałowi José Maríi Moncadzie, innemu przywódcy liberałów, co osiągnięto 31 grudnia 1928.
Przypisy
  1. Waldemar Chamala, Pod czerwono-czarnym sztandarem, lewica.pl, 18 maja 2005.
  2. Shelley Klein, Najgroźniejsi dyktatorzy w historii, Jolanta Sawicka (tłum.), Warszawa: Wyd. MUZA SA, 2008, s. 90, ISBN 978-83-7495-323-8, OCLC 749811259.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Ostatnio edytowano 23 wrz 2020 o 10:00
Treść udostępniana na licencji CC BY-SA 3.0, jeśli nie podano inaczej.
Polityka prywatności
Zasady użytkowania
Wersja standardowa
Strona głównaLosujW pobliżuZaloguj sięUstawieniaWspomóż WikipedięO WikipediiKorzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność
JęzykObserwujEdytuj